Çoklarını tanıdım kafa gidikti, çokları da vardı ruhu bitikti, engel dediğin uzuvdan çok manada yitiklikti

İnsan dediğinin bir yerden bir yere eksik, noksan yanı var. Kimseler mükemmel değil. Ondandır kimi uzuvdan, kimi fikirden, kimi de ruhundan sonuçta herkesler bir tarafından engelli. Alışa gelindiği, kendinde ve etrafında sıklıkla görülen noksanlıkları olağan bildiğimizden 'Engellilik Olgusu' ayrıcalıklı kavram olarak ifade ediliyor. Psikosomatik rahatsızlığı olmayan var mı? Veya alerjisi? Anksiyetisi, Panik Atağı, Depresyonu, Fobisi, Evhamı, Takıntısı, Hırsı Tavan Yapıp Gözünü Karartanı, Sürekli Kaçış Halinde Olanı, Başkalarındaki kendinde olsa bile diğerinde gördüğüne vurgun kalanı, Yalanı hayatı haline koyanı, Sürekli başı ağrıyanı.....say say bitmez. Kimine göre el, ayak, zeka, göz, bacak kadar önemli gibi görünmeyebilir saydıklarım, saydıkça sayılanı artacak olanlarım, oysa hepsi kritik engellerdir. Hayatının kalitesini etkileyen, belki de ömrünün rotasını belirleyen... En zoru da sonradan engelli olmaktır. Bir zamanlar sapa sağlam, kıvamı, dozajı ve mizanpajı % açısından olabildiğince dengeliyken o dengeyi yitirmek. Sonradan uzuvlarını, yetilerini, inançlarını, güven duygunu, fikri ve ruhi sağlığını, güzelliklerini yitirmek. Daha zoru yaşamıyor muyuz? Onu da yaşıyoruz. İlle zihinsel engelli, görme yitikli veya işitme kaybıyla olmuyor. Farklı farklı alternatiflerle sayısız türevler alınıyor ve inanın herkes sonradan da engelli oluyor. Ahlamak, vahlamakla ömür geçmeyeceğinden, hislerin en acizi olarak gördüğüm 'Acımak' için de yolun sonu dediğimden tutunabileceklere sarılıp, kök salınacak taraflara nüfus ederek yeniden ve yeniden, sürekliliği sağlayarak son nefese kadar olan her anı değerlendirmek gerekli. İşte o zaman 'Engelleri Aşmış' olabiliriz. Hele hele de manevi inançları ve bağları olabilenlerdensek, O Zaman Ebediyete de Yatırımımızı Hakkıyla Yapmış Olabiliriz. Geçirdiği ateşli havale sonucunda, 98% Zihinsel Engelli kalan harika bir beyin Ömer Salih Konyalıoğlu'nun, bir trafik kazası sonucunda sonradan fiziksel engelli olmak riskini yaşamış ve 'çok çok şükür' tıbbın 'durdu' dendiği yerde dualarla hasarsız şekilde hayatını sürdürme nimeti bahşedilmiş ablası Fatma İrem Konyalıoğlu. ACIMAK YOLUN SONUDUR. VİCDAN AYRI ŞEYDİR, ACIMAK AYRI.

Uzun zaman sonra.....

Söz verdiysek şayet, gücümüz yettiğince oluruz destek.
Gücümüzü aşanlar için, bir başka çözüm bulunur elbet.

Çözüm bitmez can gitmedikçe, aciz değilsin ruh bitmedikçe :)

Yigidi Oldur Hakkini Yeme

Karsiyim dogalliklara mudahaleler olmasina. Bana bunu az once dusunduren 'Bogazici Koprusu' oldu. Vaktiyle istemeyeni cokmus, simdi eksikligi dusunulemez. Istanbul bogazinin dogal dokusuna islem gerektirmis bir yapi olmasi cihetiyle protesto edilisini anlamamak mumkun degil. Gelin gorun ki, degisimin ve gelisimin yan etkilerinden biri olan boylesi yapay cozumlerden 'ilelebet uzak durmak' diye birsey yok. Her degisim, bir baskasina gebe ve medeniyet tabii olanlari sirayla asimile etmekte. Bunu soylerken, medeniyetin nimetlerinden istifade edebiliyor olmanin rahatligi da surulmekte.  Oturdugum yerden izlemekte oldugum 'Bogazici Koprusu' renklendirmesiyle gecemi suslemekte.

Belki son

Veda ederken bu yıla, belki son dokunuş buralara. Seneler gecmiş gitmiş derken, belki de en çok bu sene öğrendim hayata dair derslerden :) Kafiye, mecaz, tasfir, kinaye.... Edebi bağlamlarla seslenişleri seviyorum, olmasa da lisan kabiliyetim şahane:)

Yolda

Kalsın,
Dinletmesen de bana sendekileri,
Sadece bilmek te güzel serzenişleri.

Gecesi bitmez, günü geçmez dediklerini,
Sıkı sıkı tut…
Sana faydası; yarına umut.

Damla damla,
Bazen zorla,
İlla ki var bir akış yolunda…….

Fani ve Yalan

Bu dünyada herşey fani, hersey yalan.
Simdi var olan belki bir saniye sonra toz duman.
Şahit olsa da tum bunlara insan, sanki kontrol ondaymiscasina tasayi da yükü de sırtlanan.
İster plan yap ister program, bir noktadan sonrasi senin kısmetine çıkan.
Hayata dair söz söyleyip, kalemi konuştursa da yasayan,
Sanki tüm komuta kendindeymiscesine ediyor yola devam.

Biii'den Biiiii'ye :)

Belki yeni doğan gün gülümser kaderime,
Umulmadık kapılar açılıverirler habire.
Bunu düşünmek dahi ayrı haz verir,
Güçlenmeyi sağlar en dar zamanda bile.

Hayat sana hep gülümsesin Biiiiciiiğiiimmm:)

17.09.2011