..........

Bölücülüğün, fitnenin kurbanı olmasın İNSAN. Bu topraklar, tarihinde sayısız gencini, İNSANINI kaybetti.
'Saymaya gerek var mı?', hangi vakalar onları ırak etti!

Oysa, Mehmet Akif Ersoy nasıl da güzel söylemişti;

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır, atanı:
Verme, dünyaları alsan da, bu cennet vatanı.

Ve diyorum;

Bir kadın ve bir adamdan geldik.
Sarınıpta giderken hepimiz aynı ferttik.
Geldiğin yer bir,
Gideceğin yer de.
Fanilikler uğruna ömürleri mahvetme.

Fireko

Bölücülüğün kurbanı olunmasın.
Kardeş kardeşe kırılmasın.

Söyle

Can, senin değil,
Eziyet etme hakkına sahip olasın.

Han, senin değil,
Yayılıp, saltanat kurasın.

Seninseler de,
Bir zahmet elden çıkarmayasın!

        ....   ....  ....  ....  ...  ...

Yüksekçe itibar edilip, yaratılansın.

Yine de; emanetçi bir yolcu,
Aleme dair, fani yanlısın.

Söyle,
Daha neye hükmetmeye duransın?

Teslimattan,
Cidden haberdar mısın?

Fireko

Anda

Ne seksen, ne yetmiş,

Geçen geçmiş, biten bitmiş.

Herşey zamanında güzelmiş.

Fireko

Herkes

Yaralı, herkes ayrı yerlerden yaralı. Daha tanımadım yarasız olanı. 'Nasıl dayandı?' dediklerim oldu. Bakıp bakıp halime şükrettiklerim, yaraları dinsin dilediklerim. Yaşamayan bilmedi diğerinin acısını. Bilmesin de diledim, çoğalmasın kırıklıların rakamı. Hep inandım, kimi zaman aldandım. Bana göre yalanı olmazdı yaraların ve tabiki yaralıların. Hastalık ve ölümden prim kazanılmazdı. Zaman zaman bu zannım kaynaklı fena yanıldım. Bu sebepten de yarıldım. Bir de hep gördüm, inandım; kabuk bağı, merhem ağı veya emanet teslimatı, muhakkak doluyor vadesi yaranın, acının, aynı yaşanan her an misali. Ve son buluyor fani olan her yaralı, elbette 'yarası'. Umut; yerine yarasız, acı bilmezin doğması. Sonlanmamak ve 'son nedir?' bilmemek üzere. Fireko

Şükür

Yeni günde yine doktorlarımla olacaksam da tahlil vermeden bir güne başlayacak olmanın sevinci günümü renklendirdi. Tüm konsultasyonlara ve görüşülen ihtimallere rağmen. Ve Şükrettim, çocukken böylesi zahmetler yaşamamış olduğum için. Düşündüm, her yeni güne yeni tahliller ve hastane odaları ile uyanan çocukları. Şükrettim geçmiş için ve yaşadığım her an için. 

-Dan, -dan

Belki ömre bir kuş değer,

Siler siler kanatları,

Yaraları hayatımdan.

Belki güne bir düş gelir,

Toplar atar, atar güzelliği,

Yıkıntıları yalanlardan.

Ve belki bir an gelir,

Öncesizliği vardır da,

Sıfırlar tüm yaşananları,

Bu dünyadan, bu dünyaya dair olanlardan.

Fireko

Kendi

İnsan bir yere kadar galip, bir yerden sonra yenik olabilir.

'Hayattır, olur bunlar', denilebilir.

Önemli olan, zümre içindekilerden ziyade,

Kişinin kendi kendisine olan mücadelesinde 'kendine' yenik düşmemesidir.

Fireko